De oorsprong van salsa ligt in Cuba. Daar de Afrikaanse slavenmuziek was vooral gebaseerd op ritme terwijl de in Cuba wonende Spanjaarden richtten zich meer op de zang. Hieruit ontstond de Son. Het werd vooral gespeeld door de Afrikaanse Cubanen. Later is het echter ook overgenomen door de blanke en rijkere bevolking. Het ritme van Son vormt de basis voor de Salsa.  De Son bracht de ritmische en harmonische patronen aan bij wat nu Salsa heet.

Echter, in de ogen van vele latinos is salsa ontstaan in de Caraïben zonder een specifiek land te vernoemen, wat wel zeker is, is dat salsa gecommercialiseerd werd in de Verenigde Staten.  Het gebeurde toen veel Latino’s (Cubanen, Colombianen, Puertoricanen, Venezolanen) naar de VS emigreerden en zich concentreerden in New York City. Allemaal namen ze hun eigen muzieksoorten mee. Dat waren veel verschillende namen. De Cubanen namen bijvoorbeeld de Son, guaracha, rumba, danzon, mambo en de cha cha cha mee; de Puertoricanen de bomba en de plena, en de Colombianen hum eigen ritmes uit de noord van het land. Om het voor buitenstaanders makkelijker te maken kwam er een verzamelnaam voor al deze namen: de Salsa. ("salsa" betekent in het Spaans niets anders dan "saus"). In de jaren 70 is er echter een specifiek ritme aan salsa toegekend.

Dansstijlen
De latino's hebben er leren dansen op het strand en dankzij de beweging van de golven dansen zij op hun typische ritmische en vibrerende manier. Er zijn verschillende dansstijlen van de salsa. Verschillende landen of plaatsen hebben hun eigen vorm ontwikkeld. Hieronder volgt een aantal daarvan.

Cubaanse stijl:
Deze stijl wordt gekenmerkt door veel draaiende bewegingen. De partners dansen snel om elkaar heen en het voetenwerk ziet er vaak ingewikkeld uit.

Puerto Rico stijl:
Hierbij danst de man vrij statisch. Hij blijft op een plek terwijl de vrouw links en rechts van hem danst. Draaien speelt een minder centrale rol dan bij de Cubaanse stijl. Deze stijl wordt ook veel gedanst in Noord-Amerika aangezien daar veel Puerto-Ricanen naartoe geëmigreerd zijn. Het wordt ook wel de Los Angeles stijl genoemd. Trucks en spektakel spelen daarbij een grote rol. Deze stijl is nog volop in ontwikkeling.

New York stijl:
Deze stijl lijkt erg op de mambo. De mambo komt ook uit Cuba. Het oogt minder spectaculair dan de vorige twee stijlen omdat het wat langzamer is. Gevoel speelt een centrale rol in deze dans. Mambo en salsa hebben overigens wel veel overeenkomsten omdat ze passen van elkaar geleend en overgenomen hebben. Het belangrijkste verschil is dat de mambo op een andere tel wordt ingezet dan de salsa (respectievelijk de tweede en eerste tel). De New York stijl is in de jaren ’70 en ’80 ontstaan.

Colombiaanse stijl:
Deze stijl is vooral gebruikelijk in Latijns-Amerikaanse landen. De man en de vrouw doen de meeste bewegingen in stand. Ook deze stijl is deels een afgeleide van de cubaanse stijl omdat de patronen zo opgebouw zijn dat de man en vrouw rond elkaar draaien. Sommige latinos zeggen dat de hoofdstad van salsa Cali (Colombia ) is, en daarom komt Cali ook zoveel voor in salsaliedjes.

***
Salsa is de rijkdom van Caraïbische ritmes. Ze is een manier van leven, een passie, een trend geworden. Salsa is een tegenstrijdig mengsel van liefde en haat, satire en verhaal, ontzag en schaamteloosheid, rebellie en onderwerping. En door de emoties en gevoelens dat dit ritme oproept, identificeert zij zich in grote maten met eenvoudige mensen. Ze wordt verheerlijkt, vereerd en genoten…  Salsa is de ziel van de Latino's.